بيدار نمائيد كه در خواب نمانند
بسم الله الرحمن الرحيم
زشت، زشت است و از شماها زشت تر ...
به انسان دو گوش دادند. يكي راست و يكي چپ.
كساني كه فقط از راست مي شنوند
و نيز كساني كه فقط از چپ مي شنوند،
قدرت بصيرتشان نسبت به حوادث كم است.
خصوصاً اگر انسان گوش چپش يا گوش راستش كر باشد
و فقط از يك گوش بشنود.
اين فرد هميشه پيش از ديگران و بيش از ديگران احساساتي مي شود.
سنگي را به چاه مي اندازد كه ديگران براي درآوردنش به زحمت مي افتند.
كاري نكنيد كه بنويسند:
زشت از هركسي زشت است مگر از شماها!!!
فقط مقايسه بفرمائيد:
1- سخنان آية الله توسلي در مجمع تشخيص مصلحت نظام
26 بهمن 1386 :
...آقاي حاج حسن آقاي خميني، دو تا مطلب ذكر كرد.
كه منشاء آن هم، يك خوابي كه ايشان ديده بودند.
حدود دو ماه قبل، بعضي از بزرگان اطلاع دارند، ايشان گفتند
كه من خواب ديدم امام(ره) به من فرمودند كه:
حسن من را دارند از اين خانه بيرون ميكنند
گفتم آقا چه كسي شما را از اين خانه بيرون ميكند.
باز خواب ديدم دوباره كه امام(ره) فرمودند:
حسن من را دارند از اين خانه بيرون ميكنند.
تا سه مرتبه من اين خواب را ديدم.
البته من نميگويم كه خواب حجت است،
اما گاهي خوابهايي است كه انسان از آنها چيزهايي را متوجه ميشود.
من در كلمات حضرت امام(ره) مطالعه كردم و ديدم
كه اين پيش بيني را خود امام(ره) كرده است:
در تاريخ 23 آبان 61، (امام مي فرمايند)
اينجانب هيچگاه ميل نداشتم و ندارم كه درباره نزديكان خود سخني بگويم
يا دفاعي كنم. لكن علاوه بر آنكه در پيشگاه مقدس حق
(جل و علا) مقصر و مجرم هستم و از درگاه متعالش اميد عفو
و بخشش دارم و تمام سرمايه ام اعتراف به تقصير و عذر از آن است.
و در نزد مسلمان و ملت عزيز نيز اعتراف به قصور،
تقصير و از آنان اميد عفو و طلب آمرزش دارم.
اما در پيش گروههايي و اشخاصي گناهاني نابخشودني دارم.
و احتمال قوي ميدهم كه پس از من براي انتقام جويي از من
به بعضي نزديكان و دوستانم تهمت ها كه من آنها را ناروا ميدانم بزنند.
و به آتشي كه بايد مرا بسوزانند، آنان را بسوزانند.
و احيانا به صورت دفاع از من، انتقام مرا از آنها بگيرند.
اين نامهاي است مفصل از امام(ره)....
اين سخنراني ناقص مي ماند،
و آية الله توسلي در حين سخنراني
كه نوعي دفاع از سيد حسن خميني بود،وفات مي كند.
رحمة الله عليه.
2- سخنان آية الله رفسنجاني در مجمع تشخيص مصلت نظام
22خرداد 1389 :
...اینجور رفتار، رنجاندن بیت امام(ره) كار درستی نبود، كار بدی بود
من آن روز در اتاق انتظار، خدمت مقام معظم رهبری نشسته بودم
میدیدم ایشان ناراحتند. یك وقت كه حسن آقا
پیشنهادصلوات داد
و صدای بسیار بلندی از جمعیت به گوش رسید
كه برخلاف آن شعارها، یك دفعه انبوه جامعه، در آنجا صلوات فرستادند
رهبری معظم انقلاب، خوشحال شدند. به من گفتند ببین
این جمعیت است، نه آن صدایی كه از یك معدودی درمیآید
جمعیت وفادار است.... قبل از سخنرانی حسن آقا رنجیده بود
میخواست صحبت نكند. رهبری معظم به ایشان گفتند كه مناسب نیست
شما صحبت نكنید. مردم انتظار دارند از شما مطالبی بشنوند
و ایشان را ترغیب كردند كه بروند. آن كاری كه جلوی تریبون در انظار كردند
(بوسيدن ايشان) خیلی معنادار بود. خوب این سالها
این مراسم تكرار شده
مقام معظم رهبری هیچ وقت حسن آقا را جلوی مردم نبوسیده بودند
آنهایی كه این را میدیدند، باید درس میگرفتند، میفهمیدند
این یك اشارهای داشت. ایشان در این حد
اینگونه رمزگونه نظرشان را اعلام كردند
من میبینم بعد از آن هم، همانهایی كه محرك این جمعیت بودند
هنوز دارند مقاله مینویسند، سخنرانی میكنند
تحریك میكنند، این چه چیزی است؟ چه نفعی از آن میبریم؟
اما حقیقتاً نباید این كارها تكرار شود
فأين تذهبون؟
(به كجا چنين شتابان)
صفائی ندارد ارسطو شدن