امام حسینِ زمان؛ امامِ زمان علیهما السلام ـ قسمت هفتم
بسم الله الرحمن الرحیم
امام حسینِ زمان؛ امامِ زمان علیهما السلام ـ قسمت هفتمادامه¬ی عبرت از حوادث گذشته
4. بیعت کنندگان با امام حسن علیه السلام
گفتیم که امام علی علیه السلام در تدارک جنگ با معاویه بود که شهید شد.
جریان از این قرار بود:
امام علی علیه السلام که با اصرار مردم خلافت را پذیرفت، عدالت اسلامی و روش حکومت رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم را شیوه ی خود کرد. همین بیعت کنندگان و حتی سران بیعت کننده، این روش او را برنتابیدند و علیه او جنگ جمل راه انداختند. امام فتنه ی جمل را در هم کوبید.
معاویه پیراهن عثمان را برافراشت و برای جنگ با امام صف آرائی کرد. این جنگ صفین نام گرفت. در این نبرد، معاویه شکست سختی خورد و در لحظه ی نابودی، به حیله ی عمرو بن عاص قرآن ها را بر نیزه کردند. لشکریان امام فریب مکر معاویه و عمرو خوردند و بر امام فشار آوردند تا حکمیت را بپذیرد. امام به ناچار پذیرفت. همین گروه بعد از فریب دوباره ی عمرو و ساده لوحی ابوموسی از کار خود پشیمان شدند و گفتند مشکل جهان اسلام علی و معاویه و عمرو عاص است.
این افراد خشن و نادان به جنگ با امام برخواستند. امیر مؤمنان به ناچار با آنها جنگید و این جنگ نهروان نام گرفت. همه ی آنها جز 9 نفر کشته شدند.
امام دوباره عازم جنگ با معاویه بود.
پایان خطبه ی 182 نهج البلاغه شرح این حادثه ی دردناک است:
«... سپس امام با تمام بلندی صدایش فریاد زد:
«ای بندگان خدا! جهاد!، جهاد!. من امروز می خواهم لشکر آماده کنم. هرکس که عازم سفر به سوی خداست، بسم الله!»
نوف می گوید: امیرالمؤمنین علیه السلام برای حسین ده هزار نفر جنگجو، برای قیس بن سعد ده هزار نفر، برای ابو ایوب انصاری ده هزار نفر و برای دیگران تعداد افراد دیگری تعیین کرد. و امام با این فرماندهان و نیروها عازم صفین بود. اما جمعه نرسید که ابن ملجم ملعون او را ضربت زد. لشکر برگشت و ما همچون گوسفندانی بودیم که چوپان خود را از دست داده بودند و از هر طرف آماج حمله ی گرگ ها قرار گرفته بودند.»
همه ی این افراد با امام حسن علیه السلام بیعت کردند و امام با لشکریان روانه ی جنگ با معاویه شد. اما افراد بیعت و عهد اطاعت را شکستند و بعضی خیانت کردند و بعضی به روش امام خرده گرفتند.
...إن شاءالله ادامه دارد...
امام حسینِ زمان؛ امامِ زمان علیهما السلام ـ قسمت هفتمادامه¬ی عبرت از حوادث گذشته
4. بیعت کنندگان با امام حسن علیه السلام
گفتیم که امام علی علیه السلام در تدارک جنگ با معاویه بود که شهید شد.
جریان از این قرار بود:
امام علی علیه السلام که با اصرار مردم خلافت را پذیرفت، عدالت اسلامی و روش حکومت رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم را شیوه ی خود کرد. همین بیعت کنندگان و حتی سران بیعت کننده، این روش او را برنتابیدند و علیه او جنگ جمل راه انداختند. امام فتنه ی جمل را در هم کوبید.
معاویه پیراهن عثمان را برافراشت و برای جنگ با امام صف آرائی کرد. این جنگ صفین نام گرفت. در این نبرد، معاویه شکست سختی خورد و در لحظه ی نابودی، به حیله ی عمرو بن عاص قرآن ها را بر نیزه کردند. لشکریان امام فریب مکر معاویه و عمرو خوردند و بر امام فشار آوردند تا حکمیت را بپذیرد. امام به ناچار پذیرفت. همین گروه بعد از فریب دوباره ی عمرو و ساده لوحی ابوموسی از کار خود پشیمان شدند و گفتند مشکل جهان اسلام علی و معاویه و عمرو عاص است.
این افراد خشن و نادان به جنگ با امام برخواستند. امیر مؤمنان به ناچار با آنها جنگید و این جنگ نهروان نام گرفت. همه ی آنها جز 9 نفر کشته شدند.
امام دوباره عازم جنگ با معاویه بود.
پایان خطبه ی 182 نهج البلاغه شرح این حادثه ی دردناک است:
«... سپس امام با تمام بلندی صدایش فریاد زد:
«ای بندگان خدا! جهاد!، جهاد!. من امروز می خواهم لشکر آماده کنم. هرکس که عازم سفر به سوی خداست، بسم الله!»
نوف می گوید: امیرالمؤمنین علیه السلام برای حسین ده هزار نفر جنگجو، برای قیس بن سعد ده هزار نفر، برای ابو ایوب انصاری ده هزار نفر و برای دیگران تعداد افراد دیگری تعیین کرد. و امام با این فرماندهان و نیروها عازم صفین بود. اما جمعه نرسید که ابن ملجم ملعون او را ضربت زد. لشکر برگشت و ما همچون گوسفندانی بودیم که چوپان خود را از دست داده بودند و از هر طرف آماج حمله ی گرگ ها قرار گرفته بودند.»
همه ی این افراد با امام حسن علیه السلام بیعت کردند و امام با لشکریان روانه ی جنگ با معاویه شد. اما افراد بیعت و عهد اطاعت را شکستند و بعضی خیانت کردند و بعضی به روش امام خرده گرفتند.
...إن شاءالله ادامه دارد...
به کانال تلگرام اینجانب بپیوندید و مطالب بیشتر را بخوانید:
+ نوشته شده در ۱۳۹۴/۰۸/۱۱ ساعت 18:41 توسط محمد
|
صفائی ندارد ارسطو شدن